Yarısı çürümüş bir elma gördüm rüyamda
gözü dönmüş bir ölümün el sürdüğü
ve yeşil otların içine sinen ıssızlığı
bir kuş olsaydım yahut bir çift kanat
uçup gittiğim boşluk olurdu
yalnızca kırları aklından geçiren
ovadaki tek ağaç, gözde biriken yaş
yağmurun dağıttığı şifadır belki
asırlardır aramızda gezinip duran
buluttan toprağa uzanan ılık rüzgâr
okşuyor her şeyin yüzünü
kalbim dönüş yolunu bilmezmiş gibi
uzaklaşıyor her gün çocukluğundan
o eski şarkıyı şimdi söylemese ağaçlar
bu rüyayı da yorardı hayra zaman
Сайтът PlovdivLit е творчески продукт на фондация „Пловдив ЛИК” и е обект на авторско право.
Поставянето на хипервръзки към сайта, към издания, рубрики и конкретни текстове в PlovdivLit е свободно.