тогаш мислев на меури
од сапуница
мислев на одеци од ѕвона низ празнината
сфатив дека и јас така ќе умрам...
татко ми лежеше на
една полица
она што беше останало од него
лежеше на полица со број околу палецот
и во друштво на нови колеги
се сетив на сè кога грмнаа трубите
Ако ги погледнеме од денешна перспектива, овие стихови несомнено се потврдуваат како едно совршено, при тоа луцидно (и морничаво) претскажување на сопствениот крај и фаталното окончување на немирниот животен пат - што самиот поет и нивен автор, извесно време, очигледно го насетувал, претчувствувал и запишал во лирска форма (песната е напишана во 2007 год, а тој умира во 2014 год).
Огромната предност и важност на оваа, сурово искрена и исповедна
The PlovdivLit site is a creative product of "Plovdiv LIK" foundation and it`s object of copyright.
Use of hyperlinks to the site, editions, sections and specific texts in PlovdivLit is free.